روز دوشنبه، 06/10/89 دکتر محمدتقی خلوصی،استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز و معلم اخلاق دانشکده ی ادبیات، پس از ماهها مبارزه با بیماری لاعلاج خود بالها را به قصد پروازی ابدی باز کرد.

بی هیچ تردیدی ، ذهن  به سخن سرای شاهنامه مایل می شود.

آنجا که استاد توس به شایستگی چنین گفت:

اگر   تندبادی    برآید   ز     کنج

به   خاک   افکند   نارسیده   ترنج

ستمکار    خوانیمش   ار     دادگر

هنرمند   دانیمش     ار    بی هنر

اگر مــــرگ داد است، بیداد چیست

ز داد این همه  بانگ و  فریاد چیست

از این راز جـــــــان تو آگاه نیســت

بدین پرده انـــــــدر تو را راه نیست

 

روز سه شنبه ۰۷/۱۰/۸۹ برای آخرین بار پیکرش را به اتاق کارش بردند و در میان اشک

و اندوه  دانشجویانش کرسی استادی این دانشکده را برای همیشه بدرود گفت.

جهانا سراسر فسوسی و باد           به تو نیست مرد خردمند شاد

خدایش بیامرزاد!