بیارای دل را به بگماز چند

داشتم به این فکر می کردم که اگه "عادت" وجود نداشت آدما باید زندگی رو جهنم می دیدن.

عادت کردن به همه ی نبودن ها

از نبودن یه تیکه سنگ بگیر تا ....................... یه آدم

بعضی وقتا چند تا آدم.

بعضی وقتا باید به نبودن خودت عادت کنی

امروز صبح که میرفتم دانشکده، واسه اولین بار  فقدان کسی رو احساس کردم  که اصلا

 فکر نمی کردم که دلم واسش تنگ بشه.

این جریان وقتی با روز های پایانی ترم همراه شد، حس عجیبی  توی دلم به وجود آورد.

آخرین کلاسِ دوره ی ارشد....

برای اولین بار بود که حس می کردم از چرخیدن توی دانش(کده گاه) خسته نمی شم.

توی این دانش (کده گاه) یواش یواش باید خودم رو غریبه حساب کنم.

اما دست کم به یکی از سوالات و ابهام های دوران بچگیم رسیدم

فهمیدم که پرنده ها واسه ی چی مهاجرت میکنن.