سلام
چه لطیف!
آرام بخش دل دلهره زده ی سنگفرش تشنه ی خیابانی
وقتی قدم در خیابان آفتاب سوخته ی مهر می گذاری!
چاک چاک می شود پیرهن باد
در شتاب به تو رسیدن
در میان شاخه ی درختان و انبوه ماشین ها.
و پیشگویی چقدر آسان است:
سکته ی هیاهو
با یورش تتار وحشی صدای پایت.
چه صلابتی دارد تابلوی "هیس" !
همین که می گویی: "سلام".
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۰/۰۲/۱۴ ساعت 8:56 PM توسط حجت ممبینی
|
ادبی - شخصی