حضور
موزاییک ها؛
دلتنگِ هم آغوشی کفش هایِ وصله دار.
دستگیره ی در، مبهوتِ آخرین چرخش.
و سکوت
با جامه یِ بلندِ غرش تارِ فریاد پود
همه را منگنه یِ انتظار می کند
و پچ پچِ لولایِ در چوبی
نجیبانه تکرار می کند
خاطره یِ آخرین حضورت را.
حجت ممبینی
اهواز-30آذر88
شب یلدا
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۱/۰۴/۱۰ ساعت 12:48 AM توسط حجت ممبینی
|
ادبی - شخصی