این شعر خط خــــطی، همه تقدیم دامنت         این واژه‌های به صف، تسلیم دامنت

این وصــــــــله‌های بریده از زلف آفتاب          یکجا نشسته برای ترمــــیم دامنت

هِی اســـــــــتعاره از دل تاریــخ واژه ها         می سرقتم ز بهر ترســـــیم دامنت

آن جامه های قـــــــشنگی که پوشـند خلق        چین خورده اند برای تعظیم دامنت

در کـــــنج خنده ات که مرا طرد می کنی        جـمع اند عده ای سر تحریم دامنت

گه خنده گه سکوت و هِی شعر خط خطی        ســهم من است این از تقسیم دامنت

«حجت ممبینی»

8 آبان 93